Τα
βασικά όργανα του ρεμπέτικου τραγουδιού της κλασικής περιόδου είναι το
μπουζούκι και η κιθάρα. Το μπουζούκι είναι το σολιστικό όργανο και παίζει την
μελωδία, ενώ η κιθάρα αναλαμβάνει το ρυθμικό μέρος -με παίξιμο «μπασοκίθαρο»
όπως λέγεται ο χαρακτηριστικός τρόπος παιξίματος της λαϊκής κιθάρας. Συχνά
υπάρχουν δύο μπουζούκια που παίζουν διφωνίες (πρίμο-σεγόντο) ή και ψηλά-χαμηλά.
Καμιά φορά συμμετέχει και ο μπαγλαμάς σαν σολιστικό συμπλήρωμα του μπουζουκιού,
αν και τις περισσότερες φορές παίζει ρυθμό.
Ενίοτε
χρησιμοποιούνται επίσης το ακορντεόν, το βιολί, το πιάνο, το κοντραμπάσο, και
ως κρουστά τα κουτάλια, τα ζίλια. Στις παλαιότερες ηχογραφήσεις, πιο κοντά στη
δημοτική ή στην ανατολική παράδοση, ακούγονται σαντουροβιόλια (σαντούρι και
βιολί), κανονάκι και ούτι. Ορισμένες φορές ακούγεται κάτι σαν ήχος γυαλιού.
Πρόκειται για τον ήχο που παράγεται από το χτύπημα ενός κομπολογιού σε ένα
ποτήρι, γνωστό και ως ποτηροκομπολόγι. Στις παρέες και στις ταβέρνες συνήθιζαν
να συνοδεύουν τους μουσικούς με αυτόν τον τρόπο, συνήθεια που πέρασε και σε
κάποιες ηχογραφήσεις.
Βιολί
Μπουζούκι
Μπαγλαμάς
Ούτι
Κιθάρα
Σαντούρι
Ακορντεόν
Κόντραμπάσο
Πιάνο
Μουσικά κουτάλια
Ζίλια
Κομπολόι
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου